یک دقیقه با علم | مشاهدات اسکینر، از این نظر، سمت و سوی آموزش را به کلی تغییر داد که تا پیش از او، برای کنترل رفتار، تأکید اصلی بر انضباط بود و نه تنها برای کارهای خطا بلکه برای پاسخ های نادرست نیز تنبیه در نظر گرفته می شد. اسکینر در آزمایش های خود دیده بود که برای تشویق رفتار خوب تقویت منفی از تقویت مثبت اثر ضعیف‌تری دارد. او طرفدار تحسین به جای پاداش فیزیکی و مخالف تنبیه فیزیکی برای جلوگیری از خطاکاری بود. اسکینر استدلال می کرد که تنبیه نه تنها اثر کمتری نسبت به تشویق مثبت دارد بلکه هر نوع تقویت منفی هم می تواند نتیجه معکوس بدهد. تنبیه فرد به دلیل رفتارش لزوما جلوی تکرار آن اعمال را نمی گیرد، مخصوصا اگر رفتار مورد نظر لذت بخش باشد. اما تنبیه ممکن است به عنوان مثال باعث تشویق فرد به تظاهر به تغییر رفتار شود به گونه ای که بتواند از تنبیه احتراز کند و سپس پنهانی به انجام عمل خطا ادامه دهد. خودداری از تحسین نیز می تواند به عنوان تقویت منفی اثرگذارتر از تنبیه باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *