یک دقیقه با علم | کوچک‌ترین و ساده‌ترین یاخته‌ها، به باکتری‌ها و آرکی‌ها تعلق دارند، دو گروه متفاوت از جانداران که به خاطر فقدان هسته، «پروکاریوت» خوانده می‌شوند و ساختار یاخته‌ای‌شان از این نظر، با ساختار یاخته‌ای گیاهان، قارچ‌ها و جانوران (یوکاریوت‌ها) بسیار متفاوت است. بیشتر پروکاریوت‌ها طولی بین یک میکرومتر (یک میلیونوم یک متر) تا پنج میکرومتر دارند و این محدودیت اندازه، برخاسته از ساختار غشای یاخته‌ای پروکاریوتی است. در برخی پروکاریوت‌ها دو غشای یاخته‌ای تو در تو دیده می‌شود. برخی پروکاریوت‌های دنباله‌ای انعطاف‌پذیر و پیچ‌خورده شبیه دم دارند که تاژک (flagellum) خوانده می‌شود. حرکت مارپیچ وار تاژک یاخته را به جلو می‌راند. سطح یاخته پروکاریوتی پوشیده از ساختارهایی مو مانند به نام پیلوس (جمع: pili، مفرد: pilus) است که توانایی چسبیدن به سطوح را دارند. یاخته پروکاریوتی داخلی بی‌پیرایه دارد: رشته‌ای درهم‌پیچیده از DNA در سیتوپلاسم آزادانه شناور است و تنها ساختار مشهود دیگر درون یاخته ریبوزوم (ribsosome) هستند.

ریبوزوم‌ها رمز ژنتیکی را خوانده و آن رمز را به پروتئین ترجمه می‌کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *